Yesterday's protests or prayer-rally as they call it (February 29, 2007-Friday) at the country's financial and business center, in Makati City, was the biggest and most potent so far after the National Broadband Network (NBN) - ZTE Deal anomaly broke out. Indeed, the boisterous calls nowadays for Truth and Justice by different sectors of the Philippine society is reminiscent of the angry shrills that was commonplace at the height of the 'Hello Garci' alleged electoral fraud scandal that almost toppled the Arroyo Administration. At the height of that scandal, it was almost near certain that President Arroyo would leave the Presidency of the Republic either through resignation or through a forced eviction by angry protesters with a probable military component. However, that super-charged clamor and indignation fizzled out in time as the President remained steadfast and tenacious amidst the great forces that were endangering her hold at Malacanang. She bounced back and emerged arguably stronger if we go by the adage of 'what doesn't kill you, makes you stronger'. She was able to weather the tumultuous tempest, as they say. Indeed, after 2005 and now we're into 2008, Gloria Macapagal-Arroyo through her political savvy and incontrovertible economic dexterity and lucky stars (2007 RP GPD at 7.3% - highest in 30 years, her whole term so far has had an uninterrupted growth trajectory, an unprecedented feat - the longest in Philippine history) remains to be the President of the Republic of the Philippines. In fact, discounting another people power with military support, which is unlikely, she is on her way to finishing her term when it expires in 2010.

Nevertheless, it is undeniable that President Arroyo's presidency is under a constant mode of survival as if it is constantly under siege. We can argue however that all leadership positions always are uncertain and constantly under threat but the President's case is perhaps more amplified and runs more deeper and intense considering the Office that she is occupying and its repercussions and ramifications to the nation. At any rate, we hear talks of coup attempts of withdrawals of support, of allies jumping ship, and of course of the perennial scandals that rattle her Administration, each of which continuously weakening her political capital. In fact, if we go by the surveys since 2004, the President does not have the support of the people to back her won mandate to be the country's chief executive until 2010. Nonetheless, since we are a nation, a Republic, of laws and not of fickle sentiments, she remains to be President and she deserves to dispense with the duties of her Office, which she solemnly swore to in the service of the nation and of its people. You may not love her. You may not like her at all even. Nevertheless, she is the President and she is doing her job earnestly. She is working hard to uplift the nation, especially economically. She has in fact done a lot of good things. The development, to my mind, is visible. We just don't realize it but we are in fairly good times compared to previous administrations But those are almost always buried under the heap of distrust, unpopularity, and frustrations for what she could have done more which she did not or she was not able to do. We cannot blame many people for wanting oust her. There are legitimate issues hounding her Administration. Those issues needs to be addressed. If not, even if she finishes her term, her legacy will be heavily tainted by the anomalies and scandals that have rocked her Administration. History will judge.

Now with the issues of corruption again rattling the Arroyo Administration and multi-sectoral groups, with the perplexing union of the left and the right, of the motley group that again are calling for her resignation or forced eviction considering her unflagging fighter-stance to tough it out, President Arroyo is again in a dangerously beleaguered position. She may or may not be ousted. But general notion is, she will weather this storm yet again.

From my end, my standpoint is that the President should not resign. At least I have not yet been moved to change that position since the Hello Garci scandal of 2005. The current scandal are fueled by allegations, allegations which have been sensationalized so much by our media. These are allegations which have yet to be proven in court or be complemented by the imperative documentary and other supporting evidence. The fashionable clarion call nowadays is for the Truth to come out. It is undoubtedly a noble cause. Even a former president convicted of plunder and other corrupt personalities are welcome to search for such truth. Under this call for truth, people are again demanding the replacement of the incumbent president. Unless all allegations have been proven then I am not one with those who want a change of government. Doing so will again bring an unnecessary period of instability that will threaten our growth trajectory and derail the programs and projects toward national development initiated by this government. We will again shoot ourselves in our foot. We have had two people power revolutions, the latter one dubbed as EDSA II is considered more of as a power play, where have it brought us? We are still a nation divided. I am not in favor of yet another extra-constitutional means of effecting change in government. The alternative before 2010, which is only two years away, is to me unacceptable. When all is said and done, what matters is what was delivered. If what was delivered contributed to the development of this country then that deserves commendation and support. I believe that this President can deliver. She is a hard-worker. Her legacy will be to set the stage for a better trajectory for Philippine development, backed by economic resurgence, when she relinquishes her office in 2010.

As regards the various crimes alleged against her, once she is no longer President she will have no more immunity from lawsuits. Then those people who are genuinely against her because of the allegations of corruption and human rights violations against her can run after her. While she is President, she deserves support for her programs so that she can leave behind of legacy that befits a 'good' president which she wanted to be. History will be the great judge of her achievements, of her failures, of her contributions to this motherland, the Philippines.

Devrait-il y avoir des autres EDSA ? (Puissance de personnes contre le Président Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Les protestations d'hier ou prière-se rassemblent pendant qu'elles l'appellent (le 29 février 2007 - le vendredi) au pays financier et centre d'affaires, dans la ville de Makati, étaient les plus grandes et les plus efficaces jusqu'ici après que le réseau large bande national (NBN) - l'anomalie d'affaire de ZTE a éclaté. En effet, les appels bruyants de nos jours pour la vérité et la justice par différents secteurs de la société philippine est réminiscent des shrills fâchés qui était banale à la taille « bonjour du scandale électoral allégué de fraude de Garci » qui a presque renversé l'administration d'Arroyo. À la taille de ce scandale, c'était presque près de certain que le Président Arroyo laisserait la présidence de la République par la démission ou par une expulsion obligatoire par les protestataires fâchés avec un composant militaire probable. Cependant, ces clameur et indignation suralimentées ont pétillé dehors à temps pendant que le président restait immuable et tenace parmi les grandes forces qui mettaient en danger sa prise chez Malacanang. Elle a rebondi et a émergé discutablement plus fort si nous allons par l'adage de « ce qui ne vous tue pas, vous rend plus fort ». Elle pouvait survivre à la tempête tumultueuse, comme ils disent. En effet, après 2005 et maintenant nous sommes dans 2008, Gloria Macapagal-Arroyo par son savvy politique et la dextérité économique incontestable et chanceux tient le premier rôle (RP 2007 GPD à 7.3% - le plus haut en 30 ans, sa limite entière jusqu'ici a eu une trajectoire non interrompue de croissance, un exploit sans précédent - le plus long dans l'histoire philippine) reste pour être le président de la République des Philippines. En fait, escomptant une autre puissance de personnes avec l'appui de militaires, qui est peu probable, elle est sur son chemin à finir sa limite quand il expire en 2010.

Néanmoins, il est indéniable que la présidence du Président Arroyo soit sous un mode constant de survie comme si elle est constamment sous le siège. Nous pouvons discuter cependant que toutes les positions de conduite sont toujours incertaines et constamment sous la menace mais le cas du président est peut-être plus amplifié et court plus profond et intense vu l'Office qu'elle occupe et ses répercussions et ramifications à la nation. En tout cas, nous entendons des entretiens des tentatives de coup des retraits de l'appui, des alliés sautant le bateau, et naturellement des scandales éternels qui cliquettent son administration, dont chacun sans interruption affaiblissant son capital politique. En fait, si nous allons par les aperçus depuis 2004, le président n'a pas l'appui du peuple pour la soutenir a gagné le mandat pour être le cadre supérieur du pays jusqu'en 2010. Néanmoins, puisque nous sommes une nation, une République, des lois et pas des sentiments inconsistants, elle reste pour être président et elle mérite de se passer des fonctions de son Office, qu'elle a solennellement jurées à dans le service de la nation et de ses personnes. Vous ne pouvez pas l'aimer. Vous ne pouvez pas l'aimer à tout même. Néanmoins, elle est le président et elle fait son travail sincèrement. Elle travaille dur au soulèvement la nation, spécialement économiquement. Elle en fait a fait beaucoup de bonnes choses. Le développement, à mon avis, est évident. Nous juste ne le réalisons pas mais nous sommes dans des périodes assez bonnes comparées aux administrations précédentes mais ceux sont presque toujours enterrés sous le tas de la méfiance, impopularité, et les anéantissements pour ce qu'elle pourrait avoir fait plus qu'elle pas ou elle ne pouvait pas faire. Nous ne pouvons pas blâmer beaucoup de gens de vouloir l'évinçons. Il y a les questions légitimes traquant son administration. Ces questions doit être adressées. Sinon, même si elle finit sa limite, son legs sera fortement corrompu par les anomalies et les scandales qui ont basculé son administration. L'histoire jugera.

Maintenant avec les questions de la corruption cliquetant encore l'administration d'Arroyo et les groupes multisectoriels, avec l'union confondante des gauches et de la droite, du groupe bariolé qui encore réclament sa démission ou expulsion obligatoire lui considérant sa combattant-position intarissable à dur dehors, le Président Arroyo est encore en position dangereusement cernée. Elle peut ou peut ne pas être évincée. Mais la notion générale est, elle survivra à ceci donnent l'assaut à encore une fois.

De mon extrémité, mon point de vue est que le président ne devrait pas démissionner. Au moins je n'ai pas été encore déplacé au changement cette position depuis bonjour le scandale de Garci de 2005. Le scandale courant sont remplis de combustible par des allégations, les allégations qui ont été sensationalized tellement par nos médias. Ce sont des allégations qui ont pour être prouvées encore devant le tribunal ou soient complétées par le documentaire impératif et toute autre évidence de support. L'appel à la mode de clairon est de nos jours pour que la vérité sorte. C'est assurément une cause noble. Même un ancien président condamné du pillage et d'autres personnalités corrompues sont bienvenus pour rechercher une telle vérité. Sous cet appel pour la vérité, les gens exigent encore le remplacement du président de candidat sortant. À moins que toutes les allégations aient été prouvées qu'alors je n'ai pas un ans avec ceux qui veulent un changement de gouvernement. Faire ainsi apportera encore une période inutile d'instabilité qui menacera notre trajectoire de croissance et déraillera les programmes et les projets vers le développement national lancé par ce gouvernement. Nous nous tirerons encore en notre pied. Est-ce que nous deux révolutions de puissance de personnes, les dernières doublées pendant qu'EDSA II est considéré plus de comme un jeu de puissance, où il ont-elles eu nous ont apportés ? Nous sommes toujours une nation divisée. Je ne suis pas en faveur d'encore des autre moyens supplémentaire-constitutionnels d'effectuer le changement du gouvernement. L'alternative avant 2010, qui est à seulement deux ans de parti, est à moi inacceptable. Quand tout est dit et fait, quels sujets est ce qui a été livré. Si ce qui a été livré contribuait au développement de ce pays puis qui mérite la Belobigung et l'appui. Je crois que ce président peut livrer. Elle est une dur-ouvrière. Son legs sera de placer l'étape pour une meilleure trajectoire pour le développement philippin, soutenue par réapparition économique, quand elle abandonne son bureau en 2010.

En ce qui concerne les divers crimes allégués contre elle, une fois qu'elle n'est plus président elle n'aura plus d'immunité des procès. Alors ces gens qui sont véritablement contre elle en raison des allégations des violations de corruption et de droits de l'homme contre elle peuvent courir après elle. Tandis qu'elle est président, elle mérite le soutien de elle des programmes de sorte qu'elle puisse laisser du legs qui convient à un « bon » président qu'elle a voulu pour être. L'histoire sera le grand juge de ses accomplissements, de ses échecs, de ses contributions vers la cette mère patrie, des Philippines.

¿Debe haber otros EDSA? (Energía de la gente contra presidente Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Las protestas de ayer o rezo-se reúnen como lo llaman (el 29 de febrero de 2007 - viernes) en el país financiero y centro de negocio, en la ciudad de Makati, eran el las más grandes y más potentes hasta ahora después de que la red de banda ancha nacional (NBN) - la anomalía del reparto de ZTE explotó. De hecho, las llamadas bulliciosas hoy en día para la verdad y la justicia por diversos sectores de la sociedad filipina es evocadoras de los shrills enojados que era corriente en la altura “hola del escándalo electoral alegado del fraude de Garci” que casi derribó la administración del Arroyo. En la altura de ese escándalo, casi era cerca de seguro que presidente Arroyo dejaría la presidencia de la república con la dimisión o con un desahucio forzado de los manifestantes enojados con un componente militar probable. Sin embargo, ese clamor e indignación sobrealimentados fizzled hacia fuera a tiempo mientras que el presidente seguía siendo firme y tenacious en medio de las grandes fuerzas que ponían en peligro su asimiento en Malacanang. Ella despidió detrás y emergió discutible más fuerte si vamos por el adagio de “qué no le mata, le hacemos más fuerte”. Ella podía resistir a la tempestad tumultuous, como dicen. De hecho, después de 2005 y ahora estamos en 2008, Macapagal-Arroyo de Gloria con su comprensión política y las estrellas económicas indiscutibles del destreza y afortunadas (RP 2007 GPD en 7.3% - lo más arriba posible en 30 años, su término entero ha tenido hasta ahora una trayectoria ininterrumpida del crecimiento, una hazaña sin precedente - el más largo de historia filipina) permanecen ser el presidente de la república de las Filipinas. De hecho, descontando otra energía de la gente con la ayuda de los militares, que es inverosímil, ella está en su manera a acabar su término cuando expira en 2010.

Sin embargo, es innegable que la presidencia de presidente Arroyo está bajo modo constante de la supervivencia como si esté constantemente bajo sitio. Podemos discutir sin embargo que todas las posiciones de la dirección sean siempre inciertas y constantemente bajo amenaza pero el caso del presidente es quizás amplificado y funciona más profundo e intenso en vista de la oficina que ella está ocupando y sus repercusiones y ramificaciones a la nación. De todos modos, oímos negociaciones de las tentativas del golpe de retiros de la ayuda, de los aliados que saltan la nave, y por supuesto de los escándalos perennes que confunden su administración, que continuamente debilitando su capital político. De hecho, si vamos por los exámenes desde 2004, el presidente no tiene la ayuda de la gente para moverla hacia atrás ganó el mandato para ser el ejecutivo del país hasta 2010. No obstante, puesto que somos una nación, una república, de leyes y no de sentimientos volubles, ella permanece ser presidente y ella merece dispensar con los deberes de su oficina, que ella juró solemnemente en al servicio de la nación y de su gente. Usted no puede amarla. Usted no puede tener gusto de ella en todo incluso. Sin embargo, ella es el presidente y ella está haciendo su trabajo serio. Ella está trabajando difícilmente al levantamiento la nación, especialmente económicamente. Ella de hecho ha hecho muchos de buenas cosas. El desarrollo, a mi mente, es visible. Apenas no lo realizamos sino que estamos en las épocas bastante buenas comparadas a las administraciones anteriores pero ésos se entierran casi siempre debajo del montón de la desconfianza, impopularidad, y las frustraciones para lo que ella habría podido hacer más que ella no lo hizo o ella no podía hacer. No podemos culpar a mucha gente por desear la expulsamos. Hay ediciones legítimas que persiguen su administración. Esas ediciones necesitan ser tratadas. Si no, aunque ella acaba su término, su herencia será corrompida pesadamente por las anomalías y los escándalos que han oscilado su administración. La historia juzgará.

Ahora con las aplicaciones la corrupción que confunden otra vez a la administración del Arroyo y a los grupos multi-sectoral, con la unión perplexing del izquierdos y de la derecha, del grupo motley que están llamando otra vez para su dimisión o desahucio forzado que le considera su combatiente-postura unflagging a resistente hacia fuera, presidente Arroyo está otra vez en una posición peligroso cercada. Ella puede o no puede ser expulsada. Pero la noción general es, ella resistirá a esta tormenta con todo otra vez.

De mi extremo, mi punto de vista es que el presidente no debe dimitir. Todavía por lo menos me no han movido al cambio esa posición desde hola el escándalo de Garci de 2005. El escándalo actual es aprovisionado de combustible por las alegaciones, las alegaciones que han sido sensationalized tanto por nuestros medios. Éstas son las alegaciones que tienen todavía ser probadas ante el tribunal o sean complementadas por el documentary imprescindible y la otra evidencia de soporte. La llamada de moda del clarion está hoy en día para que la verdad salga. Es indudablemente una causa noble. Incluso un presidente anterior condenado por pillaje y otras personalidades corruptas son agradables buscar para tal verdad. Bajo esta llamada para la verdad, la gente está exigiendo otra vez el reemplazo del presidente del titular. A menos que todas las alegaciones que entonces se hayan probado no soy uno con los que deseen un cambio del gobierno. El hacer tan traerá otra vez un período innecesario de la inestabilidad que amenace nuestra trayectoria del crecimiento y haga descarrilar los programas y los proyectos hacia el desarrollo nacional iniciado por este gobierno. Nos tiraremos otra vez en nuestro pie. ¿Nosotros ha tenido dos revoluciones de la energía de las personas, de la última doblada como EDSA II se considera más como de juego de energía, dónde él nos ha traído? Seguimos siendo una nación dividida. No estoy a favor de otros medios adicional-constitucionales de efectuar el cambio en el gobierno. El alternativa antes de 2010, que es solamente dos años de ausente, está a mí inaceptable. Cuando todo es dicho y hecho, qué materias son qué fue entregada. Si qué fue entregada contribuyó al desarrollo de este país entonces que merece el elogio y la ayuda. Creo que este presidente puede entregar. Ella es duro-trabajador. Su herencia será fijar la etapa para una trayectoria mejor para el desarrollo filipino, movida hacia atrás por resurgimiento económico, cuando ella abandona su oficina en 2010.

En lo que concierne a los varios crímenes alegados contra ella, una vez que ella sea no más presidente ella no tendrá no más de inmunidad de pleitos. Entonces esa gente que está genuino contra ella debido a las alegaciones de las violaciones de la corrupción y de los derechos humanos contra ella puede funcionar después de ella. Mientras que ella es presidente, ella merece la ayuda para ella los programas de modo que ella pueda irse detrás de la herencia que befits a “buen” presidente a que ella deseó para ser. La historia será el gran juez de sus logros, de sus faltas, de sus contribuciones a este motherland, de las Filipinas.

Dovrebbero ci essere gli altri EDSA? (Alimentazione della gente contro il presidente Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Le proteste di ieri o preghiera-si radunano mentre lo denominano (il 29 febbraio 2007 - venerdì) al paese finanziario e centro di affari, nella città di Makati, erano il più grande e più potente finora dopo che la rete a banda larga nazionale (NBN) - l'anomalia di affare di ZTE ha scoppiato. Effettivamente, le chiamate boisterous al giorno d'oggi per la verità e la giustizia dai settori differenti della società filippina è rievocative degli shrills arrabbiati che era ordinaria all'altezza “ciao dello scandalo elettorale presunto di frode di Garci„ che quasi ha rovesciato la gestione del Arroyo. All'altezza di quello scandalo, era quasi vicino a sicuro che il presidente Arroyo lascerebbe la presidenza della Repubblica con la rassegnazione o con un eviction forzato dai dimostranti arrabbiati con un componente militare probabile. Tuttavia, quei clamore ed indignation sovralimentati fizzled fuori a tempo mentre il presidente è rimasto steadfast e tenacious in mezzo delle forze grandi che stavano mettendo la sua stretta in pericolo a Malacanang. Si è ripresa ed è emerso discutibilmente più forte se andiamo dal adage di “che cosa non li uccide, li rendiamo più forti„. Poteva esporre all'aria la tempesta tumultuous, come dicono. Effettivamente, dopo 2005 ed ora siamo in 2008, Macapagal-Arroyo del Gloria con il suo savvy politico e la destrezza economica incontrovertible e le stelle fortunate (RP 2007 GPD a 7.3% - il su durante 30 anni, il suo termine intero finora ha avuto una traiettoria ininterrotta di sviluppo, un'abilità senza precedente - il più lungo nella storia filippina) rimane essere il presidente della Repubblica delle Filippine. Infatti, scontando un'altra alimentazione della gente con il supporto dei militari, che è improbabile, è sul suo modo rifinire il suo termine quando espira in 2010.

Tuttavia, è innegabile che la presidenza del presidente Arroyo è sotto un modo costante della sopravvivenza come se sia costantemente sotto il siege. Possiamo discutere tuttavia che tutte le posizioni di direzione sono sempre incerte e costantemente sotto la minaccia ma il caso del presidente è forse amplificato e fa funzionare più profondo ed intenso tenendo conto dell'ufficio che sta occupando e le relative ripercussioni e ramificazioni alla nazione. Ad ogni modo, sentiamo i colloqui dei tentativi di colpo dei ritiri di supporto, degli alleati che saltano la nave e naturalmente degli scandali perenni che sconcertano la sua gestione, di cui ciascuno continuamente indebolendo il suo capitale politico. Infatti, se andiamo dalle indagini dal 2004, il presidente non ha il supporto della gente per sostenerla ha vinto il mandato per essere l'esecutivo principale del paese fino al 2010. Ciò nonostante, poiché siamo una nazione, una Repubblica, delle leggi e non dei sentimenti fickle, rimane essere presidente e si merita di erogare con le funzioni del suo ufficio, che ha giurato solennemente nel servizio della nazione e della relativa gente. Non potete amarli. Non potete gradirli a tutto il neppure. Tuttavia, è il presidente e sta facendo il suo lavoro sinceramente. Sta lavorando duro specialmente economicamente al uplift la nazione. In effetti ha fatto le buone cose molto. Lo sviluppo, alla mia mente, è visibile. Non lo realizziamo appena ma siamo nei periodi ragionevolmente buoni confrontati alle gestioni precedenti ma quelli sono sepolti quasi sempre sotto il mucchio della diffidenza, unpopularity e frustrazioni per che cosa potrebbe fare più che non o non poteva fare. Non possiamo incolpare di molta gente desiderare la spodestiamo. Ci sono edizioni legittime che perseguitano la sua gestione. Quelle edizioni deve essere indirizzata. Se non, anche se rifinisce il suo termine, la sua eredità sarà alterata pesante dalle anomalie e dagli scandali che hanno oscillato la sua gestione. La storia giudicherà.

Ora con le emissioni della corruzione che sconcertano ancora la gestione del Arroyo ed i gruppi multi-sectoral, con l'unione perplexing dei di sinistra e della destra, del gruppo motley che stanno richiedendo ancora la sua rassegnazione o eviction forzato gli che considera la sua combattente-posizione unflagging a duro fuori, il presidente Arroyo è ancora in una posizione pericolosamente assillata. Può o meno essere spodestatoa. Ma la nozione generale è, lei esporrà all'aria questa tempesta ancora una volta.

Dalla mia estremità, il mio punto di vista è che il presidente non dovrebbe dimettersi. Almeno ancora non sono stato spostato verso cambiamento quella posizione ciao dallo scandalo di Garci di 2005. Lo scandalo corrente è rifornito dalle allegazioni, allegazioni che sono state sensationalized così tanto dai nostri mezzi. Queste sono allegazioni che hanno ancora essere dimostrate in tribunale o sono complementate dal documentary imperativo e dall'altra prova di sostegno. La chiamata alla moda di clarion al giorno d'oggi è affinchè la verità esca. È indubbiamente una causa nobile. Anche un ex presidente condannato di plunder ed altre personalità corrotte sono benvenuti cercare tale verità. Sotto questa richiesta per la verità, la gente sta richiedendo ancora il rimontaggio del presidente incombente. A meno che tutte le allegazioni allora che siano dimostrate non sono uno con coloro che desidera un cambiamento del governo. Fare così porterà ancora un periodo inutile di instabilità che minaccerà la nostra traiettoria di sviluppo e farà deragliare i programmi ed i progetti verso sviluppo nazionale iniziato da questo governo. Ci spareremo ancora nel nostro piede. Noi ha avuto due giri di alimentazione della gente, quello posteriore dubbed mentre EDSA II è considerato più come di gioco di alimentazione, dove esso li ha portati? Siamo ancora una nazione divisa. Non sono per ancora un altri mezzi supplementare-costituzionali di effettuare il cambiamento nel governo. L'alternativa prima di 2010, che è assente soltanto due anni, è a me inaccettabile. Quando tutto è detto e fatto, che argomenti è che cosa è stato trasportato. Se che cosa è stato trasportato contribuisse allo sviluppo di questo paese allora che merita il commendation ed il supporto. Credo che questo presidente possa trasportare. È un duro-operaio. La sua eredità sarà di regolare la fase per una traiettoria migliore per sviluppo filippino, sostenuta tramite risurrezione economica, quando cede il suo ufficio in 2010.

Per quanto riguarda i vari crimini dichiarati contro di lei, una volta che non è più presidente non avrà immunità dalle cause. Allora quella gente che è genuino contro di lei a causa delle allegazioni delle violazioni di diritti dell'uomo e di corruzione contro di lei può funzionare dopo lei. Mentre è presidente, gli merita il sostegno programmi in moda da poterla lasciare lei dell'eredità che befits “un buon„ presidente che ha desiderato per essere. La storia sarà il giudice grande dei suoi successi, dei suoi guasti, dei suoi contributi a questo motherland, delle Filippine.

Sollte es eine anderen EDSA geben? (Leuteenergie gegen Präsidenten Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Von gestern Proteste oder Gebet-sammeln, während sie es nennen (29. Februar 2007 - Freitag) am Land finanziell und Geschäftszentrum, in der Makati Stadt, waren das größte und das am stärksten bis jetzt nachdem das nationale Breitbandnetz (NBN) - ZTE Abkommenabweichung brach aus. In der Tat ist die stürmischen Anrufe die heutzutage für Wahrheit und Gerechtigkeit durch unterschiedliche Sektoren der philippinischen Gesellschaft von den verärgerten shrills erinnernd, die auf der Höhe des „hallo Garci“ angeblichen Wahlbetrugskandals alltäglich war, der fast die Arroyo-Leitung stürzte. Auf der Höhe dieses Skandals, war es fast nahe sicherem, daß Präsident Arroyo den Vorsitz der Republik entweder durch Resignation oder durch eine Zwangsvertreibung durch verärgerte Protesters mit einem wahrscheinlichen militärischen Bestandteil lassen würde. Jedoch zischten dieser überkomprimierte Lärm und Protest heraus in der Zeit, während der Präsident unerschütterlich und unter den großen Kräften tenacious blieb, die ihren Einfluß bei Malacanang gefährdeten. Sie prallte zurück auf und tauchte diskutierbar stärker auf, wenn wir durch das Sprichwort von „was Sie nicht tötet, bilden Sie stärker“ gehen. Sie war in der Lage, den tumultuous Tempest zu verwittern, wie sie sagen. In der Tat nach 2005 und jetzt sind wir in 2008, kapieren Gloria Macapagal-Arroyo durch ihr politisches und unbestreitbare ökonomische Geschicklichkeit und glückliche Sterne (RP 2007 GPD bei 7.3% - stark in 30 Jahren, hat ihre vollständige Bezeichnung bis jetzt eine ununterbrochene Wachstumflugbahn, ein beispielloses Meisterstück gehabt - das längste in der philippinischen Geschichte) bleibt, der Präsident der Republik der Philippinen zu sein. Tatsächlich eine andere Leuteenergie mit Militärunterstützung diskontierend, die unwahrscheinlich ist, ist sie auf ihrer Weise zur Fertigung ihrer Bezeichnung, wenn sie 2010 abläuft.

Dennoch ist es unleugbar, daß Präsident Arroyos Vorsitz unter einem konstanten Modus des überlebens ist, als ob er ständig unter Belagerung ist. Wir können unter Drohung jedoch, daß alle Führungpositionen immer sind unsicher und ständig argumentieren, aber der Fall des Präsidenten ist möglicherweise verstärkt und läßt tieferes und intensiv in Betracht des Büros, das sie besetzt und seine Rückwirkungen und Verzweigungen zur Nation laufen. Auf jeden Fall hören wir Gespräche der Coupversuche von Zurücknahmen der Unterstützung, der Verbündeten, die Schiff und selbstverständlich der beständigen Skandale springen, die ihre Leitung rattern, von der jede ihr politisches Kapital ununterbrochen schwächend. Tatsächlich wenn wir durch die übersichten seit 2004 gehen, hat der Präsident nicht die Unterstützung der Leute, zum sie zu unterstützen gewann Vollmacht, um der Hauptgeschäftsführer des Landes bis 2010 zu sein. Nichtsdestoweniger da wir eine Nation, eine Republik, von Gesetzen und nicht der unbeständigen Gefühle sind, bleibt sie, Präsident zu sein und sie verdient, von den Aufgaben ihres Büros Abstand zu nehmen, die sie ernst in zum Service der Nation und seiner Leute schwur. Sie können nicht sie lieben. Sie können nicht sie an ganz sogar mögen. Dennoch ist sie der Präsident und sie erledigt ihre Arbeit ernsthaft. Sie bearbeitet stark zur Erhebung die Nation, besonders ökonomisch. Sie hat tatsächlich eine Menge gute Sachen getan. Die Entwicklung, zu meinem Verstand, ist sichtbar. Wir gerade verwirklichen es nicht, aber wir sind in den ziemlich guten Zeiten, die mit vorhergehenden Leitungen verglichen werden, aber die werden fast immer unter dem Haufen des Mißtrauens, Unpopularität begraben, und Frustrationen für was sie mehr getan haben könnte, die sie nicht, oder sie war nicht zu tun. Wir können nicht viele Leute für den Wunsch tadeln verdrängen sie. Es gibt die gesetzmaßigen Ausgaben, die ihre Leitung verfolgen. Jene Punkte muß angesprochen werden. Wenn nicht, selbst wenn sie ihre Bezeichnung beendet, wird ihr Vermächtnis schwer durch die Abweichungen und die Skandale verdorben, die ihre Leitung geschaukelt haben. Geschichte urteilt.

Jetzt mit den Ausgaben von Korruption die Arroyo-Leitung und die multi-sectoral Gruppen, mit dem verdutzenden Anschluß von den links und vom Recht, der motley Gruppe wieder ratternd, die wieder ihre Resignation oder Zwangsvertreibung verlangen, die heraus ihre unflagging Kämpferposition zu haltbarem für es halten, ist Präsident Arroyo wieder in einer gefährlich belagerten Position. Sie kann oder kann möglicherweise nicht verdrängt werden. Aber allgemeiner Begriff ist, sie verwittert diesen Sturm dennoch wieder.

Von meinem Ende ist mein Standpunkt, daß der Präsident nicht abfinden sollte. Mindestens ich bin nicht noch auf änderung diese Position seit dem hallo Garci Skandal von 2005 verschoben worden. Der gegenwärtige Skandal werden durch Behauptungen, Behauptungen getankt, die sensationalized soviel durch unsere Mittel gewesen sind. Diese sind Behauptungen, die, haben schon bei Gericht nachgewiesen zu werden oder werden durch den zwingenden Dokumentarfilm und anderen stützenden Beweis ergägenzt. Der moderne Fanfareanruf ist heutzutage, damit die Wahrheit herauskommt. Es ist ohne Zweifel eine vortreffliche Ursache. Sogar sind ein ehemaliger Präsident, der der Plünderung überführt werden und andere verdorbene Beschaffenheiten willkommen, nach solcher Wahrheit zu suchen. Unter diesem Anruf für Wahrheit, verlangen Leute wieder den Wiedereinbau des Amtsinhaberpräsidenten. Es sei denn alle Behauptungen nachgewiesen worden sind, daß dann ich nicht einer mit denen bin, die einen Regierungswechsel wünschen. So tun holt wieder eine nicht notwendige Periode der Instabilität, die unsere Wachstumflugbahn bedroht und die Programme und die Projekte in Richtung zur nationalen Entwicklung entgleist, die durch diese Regierung eingeleitet wird. Wir schießen uns wieder in unserem Fuß. Wir haben zwei Leuteenergie Revolutionen gehabt, das letzte betitelte, während EDSA II als mehr von als Machtspiel gilt, wo haben es geholt uns? Wir sind noch eine geteilte Nation. Ich bin nicht zugunsten noch einer anderen Extra-konstitutionellen Mittel des Bewirkens der änderung in der Regierung. Die Alternative vor 2010, das nur zwei Jahre entfernt ist, ist zu mir nicht annehmbar. Wenn alles besagt und getan ist, welche Angelegenheiten ist, was geliefert wurde. Wenn was geliefert wurde, zur Entwicklung dieses Landes dann beitrugen, das Commendation und Unterstützung verdient. Ich glaube, daß dieser Präsident liefern kann. Sie ist ein Hartarbeiter. Ihr Vermächtnis ist, darstellen für eine bessere Flugbahn für philippinische Entwicklung Hintergrund, unterstützt durch ökonomisches Wiederaufleben, wenn sie ihr Büro 2010 abtritt.

Was die verschiedenen Verbrechen betrifft, die gegen sie, behauptet werden sobald sie ist nicht mehr Präsident, hat sie, no more Immunität von den Prozessen. Dann können jene Leute, die echt gegen sie wegen der Behauptungen der Verletzungen der Korruption und der menschlichen Rechte gegen sie sind, sie nachlaufen. Während sie Präsident ist, verdient sie Unterstützung für sie Programme, damit sie vom Vermächtnis nach gehen kann, das einen „guten“ Präsidenten paßt, den sie sein wünschte. Geschichte ist der große Richter ihrer Ausführungen, ihrer Ausfälle, ihrer Beiträge zu diesem motherland, der Philippinen.

Deve haver uns outros EDSA? (Poder dos povos de encontro ao presidente Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Os protestos Yesterday ou prayer-rally enquanto o chamam (fevereiro 29, 2007-Friday) no país financeiro e centro de negócio, na cidade de Makati, eram os mais grandes e os mais potent assim distante depois que a rede Broadband nacional (NBN) - anomalia do negócio de ZTE quebraram para fora. Certamente, as chamadas boisterous hoje em dia para a verdade e a justiça por setores diferentes da sociedade Philippine são reminiscent dos shrills irritados que era commonplace na altura “Hello do scandal electoral alegado do fraud de Garci” que toppled quase a administração do Arroyo. Na altura desse scandal, era quase perto de certo que o presidente Arroyo deixaria o Presidency da república com a renúncia ou com um eviction forçado por protesters irritados com um componente militar provável. Entretanto, esses clamor e indignation sobrecarregados fizzled para fora a tempo enquanto o presidente remanesceu steadfast e tenacious entre as forças grandes que punham em perigo sua preensão em Malacanang. Saltou para trás e emergiu arguably mais forte se nós fôssemos pelo adage de “o que não o mata, o fizéssemos mais forte”. Podia resistir à tempestade tumultuous, como dizem. Certamente, após 2005 e agora nós somos em 2008, Macapagal-Arroyo de Gloria com seu savvy político e o dexterity econômico incontrovertible e as estrelas afortunadas (RP 2007 GPD em 7.3% - o mais altamente em 30 anos, seu termo inteiro assim distante teve um trajectory uninterrupted do crescimento, um feat unprecedented - o mais longo na história Philippine) remanescem ser o presidente da república das Filipinas. No fato, discontando um outro poder dos povos com sustentação das forças armadas, que é improvável, está em sua maneira a terminar seu termo quando expira em 2010.

Não obstante, é undeniable que o presidency do presidente Arroyo está sob uma modalidade constante da sobrevivência como se está constantemente sob o siege. Nós podemos discutir entretanto que todas as posições da liderança são sempre incertas e constantemente sob a ameaça mas o exemplo do presidente é talvez mais amplificado e funciona mais profundo e intenso considerando o escritório que está ocupando e seus repercussions e ramifications à nação. Em toda a taxa, nós ouvimos conversas de tentativas do coup das retiradas da sustentação, dos aliados que saltam o navio, e naturalmente dos scandals perennial que chocalham sua administração, cada qual continuamente enfraquecendo seu capital político. No fato, se nós formos pelos exames desde 2004, o presidente não tem a sustentação dos povos para suportá-la ganhou o mandato para ser o executivo principal do país até 2010. Nonetheless, desde que nós somos uma nação, uma república, das leis e não de sentiments fickle, remanesce ser presidente e merece dispensar com os deveres de seu escritório, que jurou solemnly no serviço da nação e de seus povos. Você não pode amá-la. Você não pode gostar dela em toda mesmo. Não obstante, é o presidente e está fazendo seu trabalho sèria. Está trabalhando duramente ao uplift a nação, especialmente economicamente. Tem em muitos feitos fato de coisas boas. O desenvolvimento, a minha mente, é visível. Nós apenas não o realizamos mas nós estamos nas épocas razoavelmente boas comparadas às administrações precedentes mas aqueles são enterrados quase sempre sob o heap do distrust, unpopularity, e as frustrações para o que poderia ter feito mais que não ou não podia fazer. Nós não podemos responsabilizar muitos povos querer oust a. Há umas edições legitimate que perseguem sua administração. Aquelas edições necessitam ser dirigidas. Se não, mesmo se terminar seu termo, seu legacy tainted pesadamente pelas anomalias e pelos scandals que balançaram sua administração. A história julgará.

Agora com as introduções do corruption que chocalham outra vez a administração do Arroyo e os grupos multi-sectoral, com a união perplexing do esquerdos e da direita, do grupo motley que outra vez se estão chamando para seu renúncia ou eviction forçado que consideram seu lutador-stance unflagging a resistente lhe para fora, o presidente Arroyo está outra vez em uma posição perigosamente beleaguered. Pode ou não pode ousted. Mas a noção geral é, ela resistirá a esta tempestade contudo outra vez.

De minha extremidade, meu ponto de vista é que o presidente não deve renunciar. Eu não fui movido pelo menos ainda para a mudança essa posição desde Hello o scandal de Garci de 2005. O scandal atual é abastecido por allegations, os allegations que foram sensationalized tanto por nossos meios. Estes são os allegations que têm ser provados ainda na corte ou sejam complementados pelo documentary imperativo e pela outra evidência suportando. A chamada fashionable do clarion é hoje em dia para que a verdade saia. É indubitàvelmente uma causa nobre. Mesmo um presidente anterior convicted da pilhagem e outras personalidades corrupt são bem-vindos procurarar por tal verdade. Sob esta chamada para a verdade, os povos estão exijindo outra vez a recolocação do presidente do encarregado. A menos que todos os allegations forem provados que então eu não sou um com aqueles que querem uma mudança de governo. Fazer assim trará outra vez um período desnecessário da instabilidade que ameace nosso trajectory do crescimento e descarrilhe os programas e os projetos para o desenvolvimento nacional iniciado por este governo. Nós disparar-nos-emos outra vez em em nosso pé. Nós teve duas voltas do poder dos povos, última dubbed enquanto EDSA II é considerado mais como de um jogo de poder, onde ele trouxe-nos? Nós somos ainda uma nação dividida. Eu não estou no favor de contudo em uns outros meios extra-constitutional de efetuar a mudança no governo. A alternativa antes de 2010, que tem somente dois anos ausente, é-me inaceitável. Quando tudo for dito e feito, que matérias são o que foi entregado. Se o que foi entregado contribuir ao desenvolvimento deste país então que merece o commendation e a sustentação. Eu acredito que este presidente pode entregar. É um duro-trabalhador. Seu legacy será ajustar o estágio para um trajectory melhor para o desenvolvimento Philippine, suportado pelo resurgence econômico, quando abandona seu escritório em 2010.

Como considera os vários crimes alegados de encontro a ela, uma vez que é já não presidente não terá não mais immunity dos lawsuits. Então aqueles povos que estão genuìna de encontro a ela por causa dos allegations de violações do corruption e das direitas humanas de encontro a ela podem funcionar após ela. Quando for presidente, merece a sustentação para ela programas de modo que possa sair atrás do legacy que befits um presidente “bom” que queira ser. A história será o juiz grande de suas realizações, de suas falhas, de suas contribuições a este motherland, das Filipinas.

Bör det finnas en andra EDSA? (Folket driver mot den presidentGloria Macapagal-Ravinen),
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Gårdag protester eller bön-samlar, som de appellen det (Februari 29, 2007-Friday) på det finansiella landet och affären centrerar, i den Makati staden, var det störst och mest potent så långt, efter medborgarebredbandet har knutit kontakt (NBN) - den panka ZTE-avtalsanomalin ut. Sannerligen är de bullrande appellerna nuförtiden för sanning och rättvisa vid olika sektorer av det filippinska samhället som påminner om av de ilskna shrillsna som var alldagligt på höjden av skandalen ”för det hälsningGarci” den föregav val- bedrägerit, som toppled nästan ravinadministrationen. På höjden av den skandal var det nästan nära bestämt att skulle tjänstledighetar för presidenten ravinen presidentsämbetet av republiken endera till och med avsägelse eller till och med en tvungen eviction av ilskna personer som protesterar med en del- sannolikmilitär. Emellertid den super-charged clamor och harm fizzled ut i tid, som presidenten återstod ståndaktig och orubblig amidst de stora styrkorna som utsatte för fara hennes håll på Malacanang. Hon studsade tillbaka och dök upp arguably starkare, om vi går av adagen av ”vad inte dödar dig, gör dig starkare”. Hon var kompetent att rida ut den tumultartade stormen, som dem något att säga. Sannerligen efter 2005 och nu är vi in i 2008, den Gloria Macapagal-Ravinen till och med hennes politiska vett, och incontrovertible ekonomiska lyckliga stjärnor för skicklighet och (RP 2007 GPD på 7.3% - highest i 30 år, hennes hela benämner har haft så långt en oavbruten tillväxttrajectory, en aldrig tidigare skådad bedrift - det längst i filippinsk historia) återstår att vara presidenten av Republiken Filippinerna. I faktumet som avfärdar ett annat folk, driva med militär service, som är osannolik, henne är på henne långt till avslutningen som hon benämner när den förfaller i 2010.

Ändå är det undeniable att presidentravin presidentsämbete är under ett konstant funktionsläge av överlevnad som, om det är constantly under siege. Vi kan argumentera emellertid som allt ledarskap placerar är alltid osäkert och constantly under hot, men president fall är kanske mer förstärkt och kör djupare och intensivt considering kontoret, som hon upptar, och dess återverkningar och följder till nationen. På några klassa, oss hör samtal av direktstötförsök av tillbakadragande av service, av bundsförvanter som hoppar shipen, och naturligtvis av de perenna skandalerna som rosslar hennes administration, varje av som som försvagar fortlöpande hennes politiska huvudstad. I faktum om vi går förbi granskningarna efter 2004, har presidenten inte servicen av folket som drar tillbaka henne, segrade mandat att vara landets verkställande direktör till 2010. Icke desto mindre sedan vi är en nation, en republik, av lagar och inte av fickle känslor, återstår hon att vara presidenten, och hon förtjänar för att fördela med arbetsuppgiftarna av hennes kontor, som hon svor solemnly till i det tjänste- av nationen och av dess folk. Du kan inte älska henne. Du kan inte gilla hennes alls för att even. Ändå är hon presidenten, och hon gör hennes jobb earnestly. Hon är funktionsduglig hårt till upliften nationen, speciellt economically. Hon har i faktum gjord saker för en raddagoda. Utvecklingen, till mitt varar besvärad, är synlig. Vi realiserar precis inte det, men vi är i ganska bra tider som jämförs till föregående administrationer, men de begravas nästan alltid under högen av misstro, unpopularity, och frustrationer för vad hon kunde ha gjort mer som hon inte, eller hon var inte kompetent att göra. Vi kan inte klandra många folk för att önska avhyser henne. Det finns legitimt utfärdar att jaga hennes administration. De utfärdar behov att tilltalas. Even, om hon avslutar henne benämner, fläckas hennes ska legat tungt av anomalierna och skandalerna som har vaggat hennes administration, om inte. Historia ska domare.

Nu med utfärdar av korruption som rosslar igen ravinadministrationen, och multi-sectoral grupper, med den förvirra unionen av lämnat och rätten, av den brokiga gruppen, som kallar igen för hennes avsägelse, eller tvungen eviction som ut betraktar hennes unflagging kämpe-stance till busen det, presidentravinen är i som belägras, placerar farligt igen. Hon kan eller kan inte avhysas. Men den allmänna aningen är, henne ska väder denna storm yet igen.

Från mitt avsluta, min ståndpunkt är att presidenten inte bör avgå. Jag åtminstone inte har ännu varit rörd till ändring som placerar efter den hälsningGarci skandalen av 2005. Strömskandalen tankas av beskyllningar, beskyllningar som har varit sensationalized så mycket vid vårt massmedia. Dessa är beskyllningar, som har ännu att bevisas i domstol, eller kompletteras av imperativdokumentären, och annat understödja bevisar. Den trendiga clarionappellen är nuförtiden för att sanningen ut ska komma. Det är en adelsman orsakar otvivelaktigt. Även är en tidigare president som beslås av byte, och andra korrumperade personligheter välkommna att söka för sådan sanning. Under denna appell för sanning begär folket igen utbytet av den vilande på presidenten. Om inte alla beskyllningar har varit bevisad därefter I-förmiddag inte en med de som önskar ett regeringsskifte. Att göra som ska så kommer med igen, en onödig period av ostadighet som ska hotar vår tillväxttrajectory och urspårning programen och projekterar in mot medborgareutveckling som var initierad vid denna regering. Vi ska igen foren oss själva i vår fot. Oss haft två folk att driva rotationer, den mer sistnämnda dubbad har har, som EDSA II är ansedd mer av som en power play, var det kommit med oss? Vi är stilla en delad nation. Förmiddag I inte i favör av ännu en extrahjälp-konstitutionellt hjälpmedel av att verkställa ändring i regering. Alternativet för 2010, som är endast två away år, är till mig som är oacceptabelt. När allt är said och gjort, vilka materier är vad levererades. Om vad levererades, bidrog till utvecklingen av detta land därefter som förtjänar lovord och service. Jag tror att denna president kan leverera. Hon är enarbetare. Hennes legat ska är till uppsättningen arrangera för en bättre trajectory för filippinsk utveckling som drogs tillbaka av ekonomisk återuppvaknande, när hon avstår hennes kontor i 2010.

Som hänseenden ska de olika brotten som föregavs mot henne, när hon är ej längre presidenten henne, har ingen mer immunitet från rättegångar. Därefter kan det folk, som är genuint mot henne på grund av beskyllningarna av korruption- och mänsklig rättighetkränkningar mot henne, köra efter henne. Stunden hon är presidenten, henne, förtjänar service för henne program, så att hon kan lämna bakom av legaten som anstår ”en bra” president, som hon önskade att ska vara. Historia ska är den stora domaren av hennes prestationer, av hennes fel, av hennes bidrag till denna fädernesland, Filippinerna.

Должно быть другие EDSA? (Сила людей против президента Глория Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Вчерашние протесты или молитв-вновь собираются по мере того как они вызывают его (29-ое февраля 2007 - пятница) на стране финансовохозяйственно и бизнес-центр, в городе Makati, были самыми большими и potent до тех пор после того как национальный сети с модулированной передачей (NBN) - аномалия дела ZTE break out. Деиствительно, boisterous звоноки nowadays для правды и правосудие по-разному участками Philippine общества reminiscent сердитых shrills которое было банально на высоте «здравствуйте! скандала очковтирательства Garci» alleged электорального который почти toppled администрация Arroyo. На высоте того скандала, оно было почти около уверенного что президент Arroyo оставит президентство республики или через безропотность или через forced eviction сердитыми protesters с вероятным воинским компонентом. Однако, те super-charged clamor и негодование fizzled вне в времени по мере того как президент остал твердокаменным и tenacious между большими усилиями которые угрожали ее владение на Malacanang. Она отскочила назад и вытекла arguably сильно если мы идем adage «не убивает вас, делаем вас сильно». Она могла выдержать tumultuous tempest, по мере того как они говорят. Деиствительно, после 2005 и теперь мы в 2008, Глория Macapagal-Arroyo через ее политическое savvy и остают, что будут incontrovertible хозяйственный dexterity и удачливейшие звездами (RP 2007 GPD на 7.3% - наиболее высоко в 30 летах, ее вся термина до тех пор имела uninterrupted траекторию роста, unprecedented feat - самое длиннее в Philippine истории) президент республики Philippines. В действительности, уценивающ другую силу людей с поддержкой воиска, которая маловероятна, она находится на ее дороге к заканчивать ее термину когда она теряет силу в 2010.

Однако, оно undeniable что президентство президента Arroyo's находится под постоянн режимом выживания если оно находится постоянн под осадой. Мы можем спорить однако что все положения водительства всегда неуверенн и постоянн под угрозой но случай президента возможно усиливатьле и бежит глубокое и интенсивно considering офис она занимает и свои реперкуссии и степени последствий к нации. Во всяком случае, мы слышим беседы попыток переворота разведений поддержки, союзников скача корабль, и of course perennial скандалов которые простукивают ее администрацию, each of which непрерывно слабеющ ее политическая столица. В действительности, если мы идем обзорами с 2004, то президент не иметь поддержку людей, котор нужно подпереть ее выиграл мандат для того чтобы быть главы исполнительной власти страны до 2010. Тем не менее, в виду того что мы будем нацией, республикой, законов и не fickle сентиментов, она остают, что будет президентом и она заслуживает распределить с обязанностями ее офиса, которым она торжественно присягнула к в обслуживанию нации и своих людей. Вы не можете полюбить ее. Вы не можете полюбить она на совсем даже. Однако, она будет президентом и она делает ее работу истово. Она работает крепко к uplift нация, специально экономично. Она в действительности делала множество хороших вещей. Развитие, к моему разуму, видимо. Мы как раз не осуществляем его но мы находимся в справедливо хороших временах сравненных к ранее администрации но те почти всегда похоронены под ворохом недоверия, unpopularity, и фрустрации для она смогла сделать больше которые она не сделала или она не могла сделать. Мы не можем обвинить много людей для хотеть oust она. Будут правомерные вопросы hounding ее администрация. Тем вопросам нужно быть адресованным. If not, even if она заканчивает ее термину, ее legacy тяжело будет tainted аномалиями и скандалами которые трясли ее администрацию. История будет судить.

Теперь при вопросы развращения снова простукивая администрацию Arroyo и multi-sectoral группы, с perplexing соединением левых и права, пестрой группы которые опять вызывают для ее безропотности или forced eviction рассматривая ее unflagging самолет-истребител-stance к грубому им вне, президент Arroyo находится снова в опасно beleaguered положении. Она may or may not быть ousted. Но общепринятого представление, она выдержит этот шторм но снова.

От моего конца, моя точка зрения что президент не должен отказать. По крайней мере я пока не был двинут к изменению то положение с здравствуйте! скандала Garci 2005. В настоящее время скандал заправлен топливом заявлениями, заявлениями которые sensationalized so much нашими средствами. Эти будут заявления имеют пока быть доказанным in court или были укомплектованы повелительным репортажноым-документальн и другим поддерживая доказательством. Модный звонок фанфаров nowadays для правды, котор нужно прийти вне. Будет несомненно благородной причиной. Даже бывшия президент осуженный разграбления и другие corrupt личности радушны для того чтобы искать для такой правды. Под этим звоноком для правды, люди снова требуют замене нынешнего президента. Если все заявления не доказать после этого я не одним с теми хотят изменение правительства. Делать так снова будет приносить ненужный период нестабильности будет угрожать нашей траектории роста и derail программы и проекты к национальному развитию начатому этим правительством. Мы снова будем снимать в нашей ноге. Мы имел 2 витка силы людей, последний dubbed один по мере того как EDSA II учтено больше из как игры силы, где оно приносил нас? Мы будем все еще разделенной нацией. Я не in favour of yet another экстренн-конституционные середины производить эффект изменение в правительстве. Алтернатива перед 2010, которое только 2 лет отсутствующего, к мне неприемлемому. Когда все сказанн и сделано, что дела было поставлено. Если было поставлено способствовало к развитию этой страны после этого, то заслуживает похвалу и поддержку. Я верю что этот президент может поставить. Она будет трудн-работником. Ее legacy будет установить этап для более лучшей траектории для Philippine развития, подпертой хозяйственным resurgence, когда она relinquishes ее офис в 2010.

Что касается различных злодеяний ссыланных против ее, как только она не будет no longer президентом она будет иметь no more невосприимчивости от тяжб. После этого те люди неподдельно против ее из-за заявлений нарушений развращения и прав человека против ее могут побежать после ее. Пока она будет президентом, она заслуживает поддержку для ее программы TAK, CTO она сможет выйти позади legacy который следует «хорошему» президенту который она хотела для того чтобы быть. Историей будет большое судья ее достижений, ее отказов, ее вкладов к этому motherland, Philippines.

Zou er een andere EDSA moeten zijn? (De macht van Mensen tegen President Gloria Macapagal-Arroyo)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Yesterday protesten of de gebed-verzameling aangezien zij het (29 Februari, 2007-vrijdag) bij het financiële land roepen en commercieel centrum, in Stad Makati, waren het grootst en het meest machtig tot dusver na het Nationale BreedbandNetwerk (NBN) - de anomalie van de Overeenkomst ZTE brak uit. De heftige vraag tegenwoordig naar Waarheid en Rechtvaardigheid door verschillende sectoren van de Filippijnse maatschappij is namelijk herinnerend van boze shrills die bij de hoogte van het „Hello Garci“ zogenaamde kiesfraudeschandaal alledaags was dat bijna het Beleid Arroyo omverwierp. Bij de hoogte van dat schandaal, was het bijna dichtbij bepaald dat President Arroyo het Voorzitterschap van de Republiek of door berusting of door een gedwongen eviction door boze protesters met een waarschijnlijke militaire component zou verlaten. Nochtans, dat aangejaagd aandring en de verontwaardiging fizzled uit op tijd aangezien de Voorzitter in het midden van de grote krachten vast en tenacious bleef die haar greep in Malacanang in gevaar brachten. Zij stuiterde terug en kwam betwistbaar te voorschijn sterker als wij door het gezegde van „gaan wat u niet doodt, sterker maakt u“. Zij kon tumultuous tempest doorstaan, zoals zij zeggen. Na 2005 en nu wij zijn namelijk in 2008, blijft Gloria Macapagal-Arroyo door haar politieke savvy en incontrovertible economische handigheid en gelukkige sterren (2007 RP GPD bij 7.3% - hoogst in 30 jaar, heeft haar gehele termijn tot dusver een ononderbroken de groeibaan, een ongekende prestatie gehad - langst in Filippijnse geschiedenis) de President van de Republiek de Filippijnen zijn. In feite, voorziend een andere mensenmacht met militaire steun, die onwaarschijnlijk is, is zij op haar manier aan het beëindigen van haar termijn wanneer het in 2010 verloopt.

Niettemin, is het onbetwistbaar dat het voorzitterschap van President Arroyo's onder een constante wijze van overleving is alsof het constant onder belegering is. Wij kunnen debatteren nochtans dat alle leidingsposities altijd en constant onder bedreiging onzeker zijn maar het geval van de Voorzitter is misschien vergroter en stelt dieper in werking en intens overwegend het Bureau dat zij bezet en zijn terugslag en aan de natie vertakkingen. In ieder geval, horen wij besprekingen van staatsgreeppogingen van terugtrekking van steun, van bondgenoten die schip springen, en natuurlijk van de eeuwigdurende schandalen die haar Beleid rammelen, elk die waarvan onophoudelijk haar politiek kapitaal verzwakt. In feite, als wij door de onderzoeken sinds 2004 gaan, heeft de Voorzitter niet de steun van de mensen om haar te steunen won mandaat de president van het land tot 2010 te zijn. Niettemin, aangezien wij een natie, een Republiek, van wetten en niet van fickle gevoel zijn, blijft zij Voorzitter zijn en zij verdient om met de plichten van haar Bureau uit te delen, zij waarplechtig aan in de dienst van de natie en van zijn mensen zwoor. U kunt niet van haar houden. U kunt niet van haar bij allen zelfs houden. Niettemin, is zij de Voorzitter en zij doet ernstig haar werk. Zij werkt hard aan ondersteuning de natie, vooral economisch. Zij heeft in feite heel wat goede dingen gedaan. De ontwikkeling, naar mijn mening, is zichtbaar. Wij realiseren het niet enkel maar wij zijn in vrij goede tijden in vergelijking met vorige overheidsdiensten maar die worden bijna altijd begraven onder de hoop van wantrouwen, gebrek aan populariteit, en frustraties voor wat zij meer kon gedaan hebben geen die zij of zij kon niet doen. Wij kunnen vele mensen beschuldigen niet want het willen haar verdringt. Er zijn wettige kwesties die haar Beleid hounding. Die kwesties moet worden behandeld. Als niet, zelfs als zij haar termijn beëindigt, zal haar erfenis zwaar bedorven worden door de anomalieën en de schandalen die haar Beleid hebben geschommeld. De geschiedenis zal oordelen.

Nu met de kwesties die van corruptie opnieuw het Beleid Arroyo en de groepen in meerdere sectoren, met de verwarrende unie van de linkerzijde en het recht, van de motley groep rammelen dat opnieuw haar berusting of gedwongen eviction uit overwegend haar unflagging vechter-houding aan taai het verzoeken, verkeert President Arroyo opnieuw in een gevaarlijk belegerde positie. Zij kan of kan niet worden verdrongen. Maar het algemene begrip is, zal zij dit onweer nogmaals doorstaan.

Van mijn eind, is mijn standpunt dat de Voorzitter niet zou moeten aftreden. Minstens ben ik nog niet verplaatst naar verandering dat sinds het Hello schandaal Garci van 2005 plaatst. Het huidige schandaal wordt van brandstof voorzien door beweringen, beweringen die sensationalized zo veel door onze media zijn geweest. Dit zijn beweringen die nog voor het gerecht hebben worden bewezen of door de noodzakelijke documentaire en ander ondersteunend bewijsmateriaal worden aangevuld. De modieuze clarion vraag moet tegenwoordig voor de Waarheid uit komen. Het is ongetwijfeld een edele oorzaak. Zelfs plundert een vroegere voorzitter wordt veroordeeld die wegens en andere corrupte persoonlijkheden zijn welkom om naar dergelijke waarheid te zoeken. Onder deze vraag naar waarheid, eisen de mensen opnieuw de vervanging van de zittende voorzitter. Tenzij alle beweringen dan zijn bewezen ben ik niet één met zij die een verandering van overheid willen. Het doen zal dit opnieuw een onnodige periode van instabiliteit brengen die onze de groeibaan zal bedreigen en de programma's en de projecten naar nationale ontwikkeling ontsporen zal die door deze overheid in werking wordt gesteld. Wij zullen ons opnieuw in onze voet ontspruiten. Wij hebben twee revoluties van de mensenmacht gehad, laatstgenoemden één die als EDSA II worden gesynchroniseerd beschouwd meer van als machtsspel, waar wordt het heeft gebracht ons? Wij zijn nog een verdeelde natie. Ik ben niet ten gunste van nog een andere extra-constitutionele middelen om verandering in overheid uit te voeren. Het alternatief vóór 2010, dat weg slechts twee jaar is, is onaanvaardbaar aan me. Wanneer iedereen wordt gezegd en gedaan, is van belang wat is wat werd geleverd. Als wat bijgedragen tot de ontwikkeling van dit land toen werd geleverd dat commendation en steun verdient. Ik geloof dat deze Voorzitter kan leveren. Zij is een hard-arbeider. Haar erfenis zal het stadium voor een betere baan voor Filippijnse ontwikkeling moeten plaatsen, die door economische heropleving wordt gesteund, wanneer zij haar bureau in 2010 opgeeft.

Betreffende de diverse misdaden die tegen haar worden beweerd, zodra zij niet meer Voorzitter is zal zij niet meer immuniteit van processen hebben. Dan die mensen die echt tegen haar wegens de beweringen van corruptie en rechten van de mensschendingen tegen haar zijn kunnen na haar lopen. Terwijl zij Voorzitter is, verdient zij steun voor haar programma's zodat zij erachter van erfenis kan weggaan die een „goede“ voorzitter past wat zij wilde zijn. De geschiedenis zal de grote rechter van haar verwezenlijkingen, van haar mislukkingen, van haar bijdragen tot dit vaderland, Filippijnen zijn.

سوفت هناك كنت آخر [إدسا]? (الناس قوة ضدّ رئيس [غلوريا] [مكبغل-رّوو])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[برر-رلّي] إحتجاجات [يسترد'س] أو بما أنّ هم يدعوون هو (فبراير - شباط 29, [2007-فريدي]) في البلد ماليّة وعمل مركز, في [مكتي] مدينة, كان الكبيرة وأكثر قوّيّة [س فر] عقب ال [بروأدبند نتوورك] وطنيّة ([نبن]) - [زت] صفقة شذوذ [بروك ووت]. حقّا, الدعوات صاخبة في هذه الأيّام لحقيقة وعدل بقطاعات مختلفة من المجتمعة فيليبينيّة تذكّريّة من ال يضجر [شريلّس] أنّ كان مألوفة في الإرتفاع من ال "مرحبا [غرس]" مزعومة انتخابيّة إحتيال فضيحة أنّ تقريبا أطاح الغدير إدارة. في الإرتفاع من أنّ فضيحة, كان هو تقريبا قرب مؤكّدة أنّ رئيس [أرّوو] ترك الرئاسة من الجمهورية إمّا من خلال إستقالة أو من خلال عمليّة طرد قسريّة ب يضجر معترضات مع عنصر محتملة عسكريّة. مهما, أنّ [سوبر-شرجد] أخفق ضجة وحالة سخط خارجا في وقت بما أنّ الرئيس بقي ثابتة ومتماسكة في القوات عظيمة أنّ كان ب جازف سيطرته في [ملكننغ]. هو وثب إلى الخلف وظهر بالمناقشة قوّيّة إن نحن نذهب بالمثل من "ماذا لا يقتل أنت, يجعل أنت قوّيّة". هو كان يمكن أن يجوّي العاصفة مشاغبة, بما أنّ هم يقولون. حقّا, بعد 2005 والآن نحن داخل 2008, [غلوريا] [مكبغل-رّوو] من خلال ه سياسيّة [سفّي] وبراعة غيرقابل للجدل اقتصاديّة ونجوم محظوظة (2007 [رب] [غبد] في 7.3% - [هيغست] في 30 سنون, قد تلقّى عبارته كاملة [س فر] غيرمنقطع حالة نموّ مسار, عمل منقطع نظير - الطويلة في تاريخ فيليبينيّة) يبقى أن يكون الرئيس من الجمهورية من فليبين. [إين فكت], يخصم آخر الناس قوة مع جيش دعم, أيّ يكون بعيد احتمال, هو على طريقه إلى ينهي عبارته عندما يمضي هو في 2010.

ومع ذلك, هو أكيدة أنّ رئيس [أرّوو] رئاسة تحت أسلوب ثابتة بقاء [أس يف] هو باستمرار تحت حصار. نحن يستطيع جادلت مهما أنّ كلّ قيادة موقعات دائما غير متأكّد وباستمرار تحت تهديد غير أنّ الرئيس حالة ربّما أكثر يضخّم ويركض أكثر عميقة وشديدة [كنسدرينغ] المكتب أنّ هو يكون يحتلّ وه مضاعفات وتفرعات إلى الأمة. [أت ني رت], يسمع نحن محادثات من إنقلاب محاولات الإنسحابات الدعم, من حلفاء ييقفز سفينة, و [أف كورس] من الفضائح معمّرة أنّ يجلجل إدارته, [إش وف وهيش] باستمرار يضعف رأس ماله سياسيّة. [إين فكت], إن نحن نذهب بالفحوصات منذ 2004, لا يتلقّى الرئيس الدعم من الالناس أن يساعده ربح إنتداب أن يكون البلد رئيس حتّى 2010. ومع ذلك, بما أنّ نحن نكون أمة, جمهورية, من قانون ولا من عواطف متقلّبة, يبقى هو أن يكون رئيس وهو يستحقّ أن يقدّم مع الواجب رسم من مكتبه, أيّ هو بشكل جليل أقسم إلى في الخدمة من الأمة ومن الناسه. أنت يمكن لا يحبّه. أنت يمكن لا يحبّه في جميعا حتّى. ومع ذلك, هو الرئيس ويتمّ هو شغله جدّيّا. هو يعمل بشدّة إلى عمليّة رفع الأمة, خصوصا اقتصاديّا. يتمّ هو يتلقّى [إين فكت] [ا لوت] من أشياء جيّدة. التطوير, إلى عقلي, مرئيّة. لا يحقّق نحن فقط هو غير أنّ نحن في أوقات جيّدة تماما يقارن إلى إدارات سابقة غير أنّ أنّ تقريبا دائما دفنت تحت الكوكة الارتياب, [أونبوبولريتي], وإحباطات ل ماذا هو استطاع يتلقّى أتمّت أكثر أيّ هو أتمّ لم أو هو [ب] لم يمكن أن يتمّ. نحن يستطيع لا يلوم كثير الناس ل يريد يطيحه. هناك إصدارات شرعيّة يطارد إدارته. أنّ يحتاج إصدارات أن يكون خاطبت. [إيف نوت], [إفن يف] هو ينهي عبارته, سيلطّخ ميراثه كنت بثقل بالشذوذ وفضائح أنّ قد هزّز إدارته. تاريخ سيقضي.

الآن مع الإصدارات الفساد ثانية يجلجل الغدير إدارة ومجموعة [مولتي-سكتورل], مع ال يربك إتحاد من اليسرى والحق, من المجموعة متعدّد الألوان أنّ ثانية يكون يدعو ل ه إستقالة أو عمليّة طرد قسريّة يعتبر ه [أونفلغ] [فيغتر-ستنس] إلى متينة هو خارجا, رئيس [أرّوو] ثانية في بخطورة يطوّق موقعة. هو يمكن أو يمكن لا يكون أطحت. غير أنّ فكرة عامّة, هو سيجوّي هذا عاصفة مع ذلك ثانية.

من نهايتي, رأيي أنّ الرئيس سوفت لا يستقيل. على الأقلّ تحرّكت أنا يتلقّى لم بعد يكون إلى تغير أنّ موقعة منذ ال مرحبا [غرس] فضيحة من 2005. زوّدت الفضيحة حاليّة بادّعاءات, ادّعاءات أيّ قد كان [سنسأيشنليزد] كثيرا بأوساطنا. هذا ادّعاءات أيّ يتلقّى بعد أن يكون برهنت [إين كورت] أو يكمّل ب ال يتحتّم برنامج وثائقيّ وأخرى يساند بيّنة. العصريّة بوش دعوة في هذه الأيّام للحقيقة أن يأتي خارجا. هو دون شكّ سبب نبيلة. حتّى رئيس سابقة يحكم من عمليّة سلب وأخرى شخصيات فاسدة مرحّبة أن يبحث ل هذا حقيقة. تحت هذا دعوة لحقيقة, يطلب الناس ثانية الإستبدال من المسؤول كبير رئيس. ما لم كلّ ادّعاءات يتلقّى يكون برهنت بعد ذلك ليس أنا واحدة مع أنّ الذي يريد تغير الحكومة. سيحضر يتمّ هكذا ثانية فترة غيرضروري حالة عدم إستقرار أنّ سيهدّد نا حالة نموّ مسار وسيخرج البرنامج ومشاريع نحو [نأيشنل دفلوبمنت] يبدأ ب هذا حكومة. نحن ثانية سنقذفبنفسي في قدمنا. نحن قد تلقّى اثنان الناس قوة ثورات, المتأخّرة واحدة يدعى بما أنّ [إدسا] [إيي] يكون اعتبرت أكثر من ك [بوور بلي], أين يتلقّى هو يحضرنا? نحن بعد أمة يقسم. أنا لست [إين ففوور وف] [يت نوثر] [منس] [إإكستر-كنستيتثأيشنل] من ينجز تغير في حكومة. الخيار قبل 2010, أيّ يكون فقط اثنان سنون بعيدة, إلى ي غير مقبول. عندما كلّ يقول ويتمّ, ما أوامر يكونون ماذا كان سلّمت. إن ماذا كان سلّمت أسهم إلى التطوير من هذا بلد بعد ذلك أنّ يستحقّ مديح ودعم. أنا أصدق أنّ هذا رئيس يستطيع سلّمت. هو [هرد-ووركر]. سيكون ميراثه أن يثبت المرحلة لمسار جيّدة لتطوير فيليبينيّة, يساعد بإنبعاث اقتصاديّة, عندما هو يعتزل مكتبه في 2010.

[أس رغردس] الجرائم مختلفة يزعم ضدّ ه, ما إن هو يكون [نو لونجر] رئيس سيتلقّى هو [نو موش] مناعة من قضايا. بعد ذلك أنّ الناس الذي يكون أصلا ضدّ ه بسبب الادّعاءات من فساد وحقوق الإنسان انتهاكات ضدّ ه يستطيع ركضت بعد ه. بينما هو يكون رئيس, يستحقّ هو دعم ل ه برنامج [س ثت] هو يستطيع تركت وراء من ميراث أنّ يليق "جيّدة" رئيس أيّ هو أراد أن يكون. تاريخ سيكون القاضية عظيمة من إنجازاته, من إخفاقاته, من مساهمته إلى هذا [موثرلند], فليبين.

Today, June 12, 2007 marks the 109th celebration of the independence of the Republic of the Philippines when in the same month and day in 1898, General Emilio Aguinaldo declared the country's emancipation from the clutches of Spanish colonial rule. Of course, the Americans thereafter came in and practically filled in the shoe of the Spaniards--they became the new colonizers of the Philippine Archipelago for almost half a century. However, World War II broke out just in time when the Philippines was undergoing a provisional autonomy under the Commonwealth government of the late President Manuel L. Quezon. During this time, the Japanese outmaneuvered and kept at bay American military might and eventually placed Southeast Asia and Northeast Asia under its Imperial control. This lasted for about three years in the case of the Philippines. The downfall of Hitler and Benito Mussolini in Europe became a portent for the reversal of fortunes in favor of the Americans in the Asian region. Not too long after, in 1945, the Americans routed the Japanese Empire by dropping two atomic bombs devastating the cities of Hiroshima and Nagasaki, leaving it and its inhabitants in debris. This insurmountable debacle promoted the Japanese empire to surrender to the Americans and cede control over the dominions they acquired during the course of their 3-year undertaking to establish a Greater-East-Asia Co-Prosperity Sphere under Japanese suzerainty. With the Japanese effectively clobbered, and the Americans back in the Philippines, independence was granted consistent with the provision laid out in the 10-year effectivity of the Commonwealth which started in 1935. Nevertheless, American actual tutelage remained immediately thereafter receding only in degree as the years and decades went by. Until now, the Philippine state is still heavily reliant on foreign aid and assistance from the international community, of which the Americans is ahead of the pack. Truly American influence and power is very much felt in the status quo. This is not entirely bad as this can be a testament to the solid relationship the the US and RP has had for decades, which remains stronger and deeper as governments come and go. Nonetheless, there are sectors in the society that denounce this so-called neo-imperialism by the US. In my mind however likely this may be, the multi-polar global setting with other emergent countries checking US preponderance, such as the EU and the very vibrant economy of Asia led by China and India, and also the resurgent Russian Federation, renders this US neo-imperialistic appreciation of our current world setting and on the Philippines, specifically, continues to decline in actuality.

Going back, the point of reflection for this country does not actually lie in whether political independence has been achieved or not. The central concern now is the issue of poverty and wide gap between the haves and the have-nots, inequality and widespread penury. In a country where economic activity has been quite dynamic for several years and which has great resources in its natural endowments as well as in its great people, the Filipinos are yet to enjoy the proverbial greener pastures that is the promise of a market-economy and of democracy, of which the Republic of the Philippines is the first to have in Asia. Sadly, despite economic growth the gargantuan maladies that matter to the common people are yet to be resolved. There also is injustice and violence as well as the perennial problem with law and order and accusations of human-rights violations by certain sectors. There is also the terrible problem about the declining quality of education in the public school system. All of these issues needs to be resolved adequately. However, neither can we fully blame our government nor can we fully depend upon them to solve all our woes. It would be more woeful should we not do our share in uplifting and helping ourselves emancipate in this web of daunting challenges and difficulties. It is up to all of us, being citizens of this great nation of remarkable resilience. Governments do not determine our destiny as a nation. They merely guide us and reflect our will, as determined by our electoral choices. Indeed, we always deserve the government we get at the end of the day. It is up to us, the people to work hand in hand in making our independence from our social maladies and woeful malaise as a people uninspired come true. Divisiveness only hinders our progress and ultimately our prosperity and happiness as a nation. If we do not work together and continue stabbing one another then we don't deserve to be a nation. A nation should stand together in freedom and in the duty to serve the common good of the individuals who comprise it. Our citizenship calls upon us contribute our share toward our progress and development as a people. Nations are determined by its people. We only have ourselves to blame if we continue to consign ourselves to the rot and decadence that we have been somehow, alas, accustomed to. Our freedom enables us to carve our future. Only in unity do we attain our noble goals as a people. Only in enmity and discord do we fail. Indeed, this day of independence serves as a clarion call for us to contemplate on our choices: Do we go about our usual business of pulling ourselves down or do we rise above our vested selfish interests and our egoisms and stand tall being united? I say we stand united or again, conventionally, fall divided and wretched, blaming each other to the hilt for our failings and misery.